مردي كه نه، ابرمردي كه تاريخ را به سخره دانايي خويش كشيده است و هر دم از آسمان علم و دانش دري به رويش گشوده ميشود.
فراتر از تمام دركها و داشتههاي بشري داراي حكمتي است ناشناخته و آن چنان اين حكمت در دل و جان او نفوذ كرده است كه هر ورد زبانش نام الله است و در هر نفسي كه ميكشد بوي بهشت در فضاي دانش ميپيچد و اين گونه حكمت علي(ع) حكمتي است فراتر از تمام داشتههاي بشري و او دروازه دانشي است كه خداوند براي پيامبر گشوده است و اين سرمايهاي است بزرگ.
در مورد علم امام و پيغمبر(ص) عقايد مردم مختلف است، گروهى معتقدند كه علم آنان محدود بوده و در اطراف مسائل شرعيه دور ميزند و جز خدا كسى از امور غيبى آگاه نميباشد؛ زيرا آياتى در قرآن وجود دارد كه مؤيد اين مطلب است من جمله خداوند ميفرمايد: «كليدهاى خزائن غيب نزد خداست و جز او كسى بدانها آگاه نيست» و همچنين ميفرمايد: «و خداوند شما را بر غيب آگاه نسازد». در برابر اين گروه جمعى نيز آنها را بر همه امور اعم از تكوينى و تشريعى آگاه دانند و عدهاى هم كه مانند اهل سنت به عصمت امام قائل نمىباشند.
