امروز در تاریخ مطبوعات

 

هفتم آبان

یحیی واعظ قزوینی مدیر روزنامه نصیحت در هفتم آبان سال 1304 خورشیدی ترور شد. روزنامه آیینه ایران به مدیریت امیر خلیلی از این روز در سال 1308 خورشیدی آغاز به انتشار کرد. تقی ارانی در هفتم آبان سال 1312 درخواست کرد امتیاز طبع و نشر مجله موسوم به ماتریالیسم را به او بدهند. روزنامه‌های کانون، نوروز ایران، مظفر، سلحشور و جبهه در این روز در سال 1324 توقیف شدند. مجله روشنفکر نیز در همین روز از سال 1332 خورشیدی توقیف شد. دفتر خبرگزاری جمهوری اسلامی در بروجرد در این روز در سال 1377 خورشیدی افتتاح شد و به نام شهید محمود صارمی نامگذاری گردید.

 

طنز روز

نکته روز

علي ‌باب ‌حكمت

   

مردي كه نه، ابرمردي كه تاريخ را به سخره دانايي خويش كشيده‌ است و هر دم از آسمان علم و دانش دري به رويش گشوده مي‌شود.

 

فراتر از تمام درك‌ها و داشته‌هاي بشري داراي حكمتي است ناشناخته و آن چنان اين حكمت در د‌ل و جان او نفوذ كرده است كه هر ورد زبانش نام الله است و در هر نفسي كه مي‌كشد بوي بهشت در فضاي دانش مي‌پيچد و اين گونه حكمت علي(ع) حكمتي است فراتر از تمام داشته‌هاي بشري و او دروازه دانشي است كه خداوند براي پيامبر گشوده است و اين سرمايه‌اي است بزرگ.

 

در مورد علم امام و پيغمبر(ص) عقايد مردم مختلف است، گروهى معتقدند كه علم آنان محدود بوده و در اطراف مسائل شرعيه دور مي‌زند و جز خدا كسى از امور غيبى آگاه نمي‌باشد‌؛ زيرا آياتى در قرآن وجود دارد كه مؤيد اين مطلب است من جمله خداوند مي‌فرمايد: «كليدهاى خزائن غيب نزد خدا‌ست و جز او كسى بدانها آگاه نيست» و همچنين مي‌فرمايد: «و خداوند شما را بر غيب آگاه نسازد». در برابر اين گروه جمعى نيز آنها را بر همه امور اعم از تكوينى و تشريعى آگاه دانند و عده‏اى هم كه مانند اهل سنت به‌ عصمت امام قائل نمى‏باشند.

  
ادامه مطلب...
 

Content Module

پیوند ها

روزنامه ها و نشریات ادواری
خبرگزاری ها
سایتها

آمار سایت

Mitra Global CMS Mitra Global CMS Mitra Global CMS
 
چاپ ارسال به دوست

دم خروس از زیر قبای گرانقیمت ملا شمس الدین!

 

دربارة انتخاب روزنامه نگاران برتر و توهین های مکرر به پیشکسوتان و اساتید روزنامه نگاری ایران

 

امروزنامه: مطلب زیر در پی اعلام اسامی روزنامه نگاران برتر از سوی انجمن منحل شده روزنامه نگاران ایران توسط یکی از اعضای انجمن تهیه و برای امروزنامه ارسال شده است. با اینکه موضوع این نوشته جدید نیست اما حاوی نکاتی است که انتشار آن را توجیه می کند.

 

انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران (منحل شدة) در اردیبهشت ماه امسال هم به مانند چند سال گذشته اقدام به انتخاب پنج روزنامه نگار برتر نمود. این اقدام انجمن مذکور از چند جهت قابل تأمل است.

 

 اول اینکه هدف از این کارها چیست؟ آیا انجمن و دست اندرکاران آن هنوز باور نکرده اند دیگر قانوناً و رسماً موجودیت ندارند و پیش از هر کار و برنامه ای باید مسئلة هویت خود را روشن کنند؟ قطعاً این را می دانند اما به دلایلی از پرداختن به آن طفره می روند. یکی از آن دلایل چشم دوختن به نتایج انتخابات آتی ریاست جمهوری است تا در صورت پیروزی کاندیدای مورد نظرشان بتوانند ورق را برگردانند و باز راهی را بروند که در سال های گذشته رفته اند؛ و البته برای اعضای انجمن بی نتیجه بوده است. این خود آشکارا نشان می دهد که رفتار گردانندگان انجمن کاملاً جناحی و سیاسی است و هیچ صبغة صنفی ندارد.

 

دلیل دوم را باید در تلاش هیئت مدیره برای کسب وجهه در جامعة روزنامه نگاران کشور جست. اگر به یاد داشته باشید در سال های قبل عمدتاً کسانی به عنوان روزنامه نگار برتر انتخاب و معرفی می شدند که وابستگی سیاسی به جناحی داشتند که هیئت مدیره به آن وابسته است. اکثر اعضای انجمن از این رفتار تبعیض آمیز سیاسی و بی منطق ناراضی بودند و هر چه اعتراض می کردند بی فایده بود و متهم به وابستگی به جناح مقابل می شدند!

 

روزنامه نگارانی که اخیراً از سوی هیئت مدیرة غیرقانونی به عنوان چهره های برتر سال در این حوزه معرفی شدند، جلال رفیع، بهروز بهزادی، علی دهباشی و فریدون صدیقی، نام های آشنایی هستند که سال هاست در مطبوعات معتبر قلم می زنند و بلکه به تربیت روزنامه نگاران اهتمام دارند. در کنار این نامهای معتبر روزنامه نگاری ایرانی، افراد دیگری را می توان نام برد. سؤال ما و بسیاری از اعضای انجمن منحل شده از هیئت مدیره این است که در سال های گذشته چرا به این سرمایه های ارزشمند روزنامه نگاری کشور بی توجهی کرده و در واقع با انتخاب های نابجا به نوعی به جامعة روزنامه نگاران و بخصوص پیشکسوتان و سرامدان این حرفه بی احترامی نموده و اکنون که به واسطة همان سیاه کاری ها به محاق انحلال افتاده و دستش از همه جا بریده، به یاد این افتاده که چنین کسانی هم در عرصة مطبوعات کشور فعال هستند؟! آیا توجیهی وجود دارد که چرا در سال های گذشته مثلاً محمد قوچانی، که اساساً روزنامه نگاری را نردبان ترقی خود می داند و هر طرف که باد سیاست بوزد به همان طرف غش می کند و باند خود را در «منطقة ویژة اقتصادی» مورد نظر مستقر می نماید، یا آن یکی که کار مطبوعاتی را ابزاری برای توهین به اسلام و انقلاب قرار داده و چون یار غار و تأمین کنندة مالی حضرات مدیر و مدیره در پروژه های دامنه دارشان است، به عنوان روزنامه نگار برتر معرفی می شوند اما حتی یادی از ده ها روزنامه نگار حرفه ای و حقیقت طلب و بااخلاق که در این حوزه فعال بوده و هستند نمی شود؟ نه! این دم خروس آنقدر تابلو از زیر قبای شمایان بیرون زده که پنهان کردنش دیگر ممکن نیست...

 

اقدام انجمن منحل شده، وظیفه ای بوده که در انجام آن بسیار تأخیر کرده و هنوز هم نه به لحاظ وظیفه، بلکه همچنان نابخردانه در سودای سوء استفاده از نام و اعتبار این اساتید روزنامه نگاری (به ویژه با قرار دادن نام کسی که فعالیت روزنامه نگاری اش فقط محدود به روزنامه های منتسب به جناح خاصی بوده) صورت گرفته است و لازم است که چند نفر لانه کرده در ساختمان انجمن سابق در این واپسین لحظات، دست کم به حرمت قلم و شخصیت این روزنامه نگاران و امثال ایشان رسماً از نابخردی ها و سیه کاری های خود از جامعة مطبوعاتی کشور پوزش بخواهند.

 

نکتة پایانی ربطی به هیئت مدیرة غیرقانونی انجمن منحل شده ندارد بلکه خطاب به انجمن صنفی روزنامه نگاران و خبرنگاران است. شما که با انتقاد از عملکرد انجمن سابق پا به این میدان گذاشتید، کجایید و در چه کارید؟ لااقل برای حفظ شأن روزنامه نگاری در این وانفسای سیاسی کاری و بدکرداری حرکتی کنید و گرنه آش همان است و فقط کاسه انگار عوض شده!

 

 بهروز نادری

نظر
افزدون جدیدجتسجوRSS
تنها کاربران ثبت شده می توانند نظر ارسال کنند

Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.

 
< بعد   قبل >
 
Mitra Global CMS Mitra Global CMS Mitra Global CMS